سپس چهارمين حكم را در زمينه « حجاب » چنين بيان مىدارد : « هنگامى كه چيزى از متاع و وسائل زندگى از همسران پيامبر ص بخواهيد از پشت حجاب ( پرده ) بخواهيد » ( * ( وَإِذا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتاعاً فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ ) * ) . گفتيم اين امر در ميان اعراب و بسيارى مردم ديگر معمول بوده و هست كه به هنگام نياز به بعضى از وسائل زندگى موقتا از همسايه به عاريت مىگيرند ، خانه پيامبر ص نيز از اين قانون مستثنا نبوده ، و گاه و بيگاه مىآمدند و چيزى از همسران پيامبر ص به عاريت مىخواستند ، روشن است قرار گرفتن همسران پيامبر در معرض ديد مردم ( هر چند با حجاب اسلامى باشد ) كار خوبى نبود لذا دستور داده شده كه از پشت پرده يا پشت در بگيرند . نكته اى كه در اينجا بايد مورد توجه قرار گيرد اين است كه منظور از « حجاب » در اين آيه پوشش زنان نيست ، بلكه حكمى اضافه بر آن است كه مخصوص همسران پيامبر ص بوده و آن اينكه مردم موظف بودند به خاطر شرائط خاص همسران پيامبر ص هر گاه مىخواهند چيزى از آنان بگيرند از پشت پرده باشد ، و آنها حتى با پوشش اسلامى در برابر مردم در اين گونه موارد ظاهر نشوند ، البته اين حكم در باره زنان ديگر وارد نشده ، و در آنها تنها رعايت پوشش كافى است . شاهد اين سخن آنكه كلمه « حجاب » هر چند در استعمالهاى روزمره به معنى پوشش زن به كار مىرود ، ولى در لغت چنين مفهومى را ندارد ، و نه در تعبيرات فقهاى ما . « حجاب » در لغت به معنى چيزى است كه در ميان دو شىء حائل مىشود ( 1 ) به همين جهت پرده اى كه در ميان امعاء و قلب و ريه كشيده شده « حجاب حاجز » ناميده شده .

--> ( 1 ) « لسان العرب » ماده « حجب » .